De geopende heksenjacht

Door Badr - Gepubliceerd op : Maandag 09 November 2009 14:42
Een paar maanden geleden keek ik naar Heerenveen – AZ en ik begon mij aan het commentaar van Leo Driessen te irriteren. Het is alsof er een ware heksenjacht is geopend op Mounir el Hamdaoui. De Marokkaanse aanvaller lijkt niets meer goed te doen.

De AZ-speler scoorde als vanouds in die wedstrijd. En zoals altijd deed hij zijn rituele smeekbede na het doelpunt. Daarna omhelsde hij zijn medespelers die naar hem toe waren gesneld. Het commentaar van dhr. Driessen luidde: “vieren met je ploeggenoten inderdaad”.. Alsof Mounir normaal gesproken het doelpunt niet met zijn medespelers viert. Daar heeft hij vast geen Leo Driessen voor nodig om hem daarop te wijzen. Ik denk trouwens ook niet dat hij hem kon horen.

Nadat in de media werd opgeblazen dat El Hamdaoui niet blij was met de wissel in de wedstrijd om de Johan Cruijf-schaal, deed Voetbalzone een paar weken daarna een poging om de aanvaller in slecht daglicht te plaatsen. De website liet weten dat de AZ-aanvaller ruzie had op de training met Gijs Luirink en Kees Luijckx. Nou is dat niet zo vreemd om bekend te maken, men is toch altijd op zoek naar sensatie. “Eerst haalde de topscorer van het vorige jaargang verhaal bij Luirink en vervolgens gaf hij Luijckx, die ernaast stond, een trap op diens bovenbeen”, liet de populaire voetbalsite weten. Ik als lezer vraag me dan af: Krijgen we ook te weten waarom Luijckx zo een trap kreeg? Natuurlijk zal geen antwoord dit gedrag van Mounir goedkeuren, en iets zegt me dat hij dát ook als geen ander weet. Maar het lijkt me toch erg onwaarschijnlijk dat de spits ruzie krijgt met Luirink en daarna Luijckxs uit het niets een trap geeft.

Een soortgelijk incident speelde zich een tijd geleden af tussen Bonaventura Kalou en Paoulo Henrique. Op tv werd de ruzie met wat humor gebracht en werd er verteld dat dit wel vaker gebeurt op een trainingsveld. En de klap die El Hamdaoui te verduren kreeg van Michael Dingsdag kwam trouwens helemaal niet in de media. Van deze voorbeelden werden geen al te grote problemen gemaakt en dat typeert een beetje de manier waarop de media omgaat met de Eredivisie topscorer van het seizoen 2008/2009.

Tijdens de wedstrijd tegen Heracles werd El Hamdaoui voor buitenspel afgevlagd door de grensrechter. De aanvaller was er niet blij mee en uitte zijn frustraties verbaal richting de assistent scheidsrechter in dienst. Iets wat haast elke wedstrijd op de velden te zien is. Sterker nog, ik zie regelmatig voetballers die met de borst tegen de scheidsrechter aanlopen en schuimbekkend hun ongenoegen over de beslissing overbrengen. Horen we hier iets van? Wordt dit nog besproken? Niet echt, maar wederom vond voetbalzone het nodig om dit in een artikel te belichten: “….en moest de grensrechter het ontgelden uit tegen Heracles Almelo.” Het is alsof zijn gedrag met een vergrootglas wordt gevolgd en bij de eerstvolgende ‘misstap’ als opsomming wordt gebruikt..

In de rubriek Beste Johan van Voetbal International kwam de Marokkaan ook ter sprake. Johan Derksen, iemand die zich niet al te vaak positief uitlaat over Marokkaanse jongeren, liet weten El Hamdaoui een over paard getilde speler te vinden die naast zijn schoenen is gaan lopen. En niet alleen Derksen liet dit weten. Menig autochtoon op verschillende voetbalsites deelt die mening. En waarom? Omdat hij onenigheid heeft gehad met de twee eerder genoemde medespelers en assistent trainer Shota Arveladze. Heeft Mounir zichzelf opgehemeld sinds het begin van vorig seizoen? Heeft hij laten weten dat hij beter is dan andere spelers van zijn ploeg? Kijkt hij op andere spelers neer? Op al deze vragen kun je ‘nee’ antwoorden. Maar men houdt er blijkbaar van om in te vullen hoe iemand denkt. En vooral de heer Derksen is daar een goed voorbeeld van.

De bruingekleurde koffie-snor wipt op en neer terwijl hij zijn kritiek blijft geven. “AZ heeft een risico gelopen en El Hamdaoui is verplicht zichzelf volledig in te zetten voor de club uit Alkmaar.” Nou wordt het helemaal mooi. Dat risico neem je altijd als club wanneer je een speler koopt. En volgens mij heeft El Hamdaoui zich aardig ingezet, bewezen en het vertrouwen terugbetaald door vorig seizoen 23 doelpunten te scoren. Wat resulteerde in het eerste kampioensschap na 28 jaar. Daarnaast kocht AZ hem volgens mij niet als vriendendienst of uit medelijden, maar omdat zij kwaliteiten in de Marokkaanse international zagen. Ook AZ mag Mounir el Hamdaoui dankbaar zijn in dat geval. Het is een win-win situatie.

Laat ik even één ding voorop stellen: Ik denk niet dat Mounir el Hamdaoui een lieverdje is die geen schuld treft. Veel dingen roept hij zelf op zich af door verkeerd te reageren in bepaalde situaties. Ik heb dan ook geen probleem met het afkeuren van bepaalde gedragingen, maar met het opsommen van dingen die totaal niet met elkaar in connectie staan. Het is zoeken naar punten die voor een negatief beeld kunnen zorgen over iemand, oftewel stemmingmakerij.

Klap op de vuurpijl was voor mij dan ook het commentaar bij de wedstrijd tussen FC Groningen en AZ. Een wedstrijd waarbij el Hamdaoui geblesseerd was en AZ, zoals het hele seizoen, slecht speelde. Even voordat ik verder ga, ik heb lang getreuzeld om deze column af te maken en te plaatsen. Omdat ik zoiets had van ‘Badr, je ziet spoken, zo erg is het allemaal niet en el Hamdaoui heeft het gewoon aan zichzelf te danken’.. Het commentaar van twee weken geleden hielp me over de streep. Vlak nadat Thomas Enevoldsen een grote kans om zeep hielp, waardoor hij de drie verdiende punten binnen had kunnen slepen voor de club uit het Noorden, scoorde Lens compleet tegen de verhouding in de 0-1. De commentator: “AZ wint! Opmerkelijk dat el Hamdaoui afwezig is en AZ weer wint, net als tegen NAC”.. Zei hij dat nou echt? En al die andere gewonnen wedstrijden waar Hamdaoui wel aanwezig was dan? Heerenveen (JC-schaal)? RKC Waalwijk? Heerenveen (competitie)? Willem II? Wonnen zij die dan ook door de aanwezigheid van de Marokkaan?

En het overkomt niet alleen El Hamdaoui. Vandaag (9/11/2009) kreeg Moestafa el Kabir het te verduren. De speler van NEC is uit de selectie gezet vanwege een te hoog vetpercentage. Iets wat Jhonny van Beukering vorig seizoen ook overkwam. Toch vonden bepaalde journalisten het nodig om andere dingen erbij te halen als het gaat om de Marokkaanse el Kabir. De speler zou eens een elleboogstoot hebben uitgedeeld bij de beloften en moest toen drie wedstrijden toekijken. Wat dit precies te maken heeft met het vetpercentage ontgaat mij volkomen.

Dit alles is eigenlijk een weerspiegeling van de maatschappij. Ik weet niet of iedereen ooit op youtube het filmpje ‘Marokkanen in de media’ heeft gezien, maar het vat goed samen wat ik hierboven probeer uit te leggen.

Ik krijg echt het idee bij sommige mensen (o.a. Johan Derksen) dat Marokkanen op hun knieën moeten gaan voor het feit dat ze hier wonen, eten en drinken. En dat we de autochtonen daar elke dag dankbaar voor moeten zijn. Bogarde schreef ooit een boek over de manier waarop men met hem omging. Met de woorden ‘Deze neger buigt voor niemand’ choqueerde hij aardig wat mensen. Maar voor mij sloeg hij de spijker op zijn kop.