Het Marokkaanse keeperssyndroom

Door Youssef Ghazouani - Gepubliceerd op : Zondag 18 November 2012 13:16
Marokko en goede keepers. Het is jammer genoeg geen gelukkige combinatie. Hoeveel Marokkaanse keepers staan wekelijks onder de lat bij een Europese formatie? Die keepers zijn op één hand te tellen. Hoe komt het toch dat Marokko geen goede keepers kan voortbrengen?

10 juni 1998. Ik kan me deze avond nog heel goed herinneren. Ik was negen jaar oud en keek thuis naar de WK groepswedstrijd tussen Marokko en Noorwegen. Marokko, met spelers als Noureddine Naybet, Mustapha Hadji en Salaheddine Bassir speelde met 2-2 gelijk, maar als ik aan deze wedstrijd denk, dan zie ik steeds één man voor me: Driss Benzekri. Niet alleen zijn aparte kapsel, maar ook zijn hele verschijning gaf me geen goed gevoel en mijn gevoel werd in de wedstrijd ook meteen bevestigd. Ik zag de gekste reddingen en de Nederlandse commentator ging hem na verloop van tijd ook ‘Driss Benonzekri’ noemen. Ik schaamde me gewoon toen ik dat hoorde. Marokko werd tijdens het WK van 1998 in de groepsfase uitgeschakeld en ik ben nog steeds van mening dat we verder konden komen als we een degelijke doelman onder de lat hadden

14 februari 2004. Marokko bereikte verassend de finale van de Afrika Cup en nam het op tegen het gastland Tunesië. De wedstrijd werd met 2-1 verloren na een ongelofelijke fout van Khalid Fouhami. De doelman barstte na afloop van de wedstrijd uit in tranen, maar maakte wel een enorme blunder. Volgens mijn vrienden deed Fouhami dat expres, omdat de wedstrijd was omgekocht, maar ik wil dat niet geloven. Fouhami ging zwaar in de fout en zorgde ervoor dat Tunesië gemakkelijk het winnende doelpunt kon scoren.

Na Fouhami kregen ook andere keepers de kans om zich te bewijzen. Khalid Sinouh, Tarik El Jarmouni, Nadir Lemyaghri, Karim Zaza, Mohammed Amsif en Aziz El Kinani stonden allemaal onder de lat bij Marokko, maar welke van deze zes keepers heeft ooit bij een grote Europese club een lange periode onder de lat gestaan? Ik vind alleen wel dat Khalid Sinouh geen eerlijke kans heeft gekregen bij de nationale ploeg. Sinouh werd lange tijd genegeerd door de Marokkaanse bond, net als de andere Marokkaanse spelers toentertijd in de Eredivisie. Sinouh kon de nationale ploeg gebruiken als een mooie stap naar een grotere club dan RKC.

Of het ooit goed zal komen met de Marokkaanse keepers? Ik betwijfel het. Mohammed Amsif heeft geen vaste basisplaats bij FC Augsburg, Yassine Bounou moet zich eerst bewijzen bij Atletico Madrid B en Yassine El Kharroubi werd te zwak bevonden bij Ligue 2 formatie Guingamp en werd verhuurd aan een Franse derde divisionist. De toekomst van het Marokkaanse voetbal ziet er rooskleurig uit, alleen qua keepers betreft vrees ik het ergste.