Hassan Imoussaten

Interview door : Youssef Aghmir en Abdelbarr Benhnia - Gepubliceerd op : 09 Mei 2012
Utrecht - Voor veel voetballers is de weg naar het betaald voetbal lang en zwaar. Sommige spelers hebben het geluk gehad om met Hassan Imoussaten te hebben gewerkt. Imoussaten is al decennialang actief in het Utrechtse jeugdvoetbal. Hij heeft spelers als Afellay, Aissati en Labyad zien opgroeien tot profvoetballers. Imoussaten weet als geen ander welke factoren een rol spelen voor een jeugdvoetballer om het te maken. Atlas-Lions.nl sprak met Imoussaten over het jeugdvoetbal, zijn visie en natuurlijk het Marokkaanse elftal.



Hassan Imoussaten: Heel veel Marokkaanse jeugdspelers spelen bij een profclub en denken dan dat ze er al zijn. Maar juist dan begint het pas.



[pimg]http://atlas-lions.nl/crop.php?big=1&img=Hassan_Imoussaten_1.PNG[/pimg]


Kunt u zichzelf voorstellen?
Jazeker, ik ben Hassan Imoussaten. Ik ben 42 jaar oud en woon in Utrecht. Ik heb zelf ook gevoetbald, maar niet echt op hoog niveau. Ik heb in mijn jeugd bij verschillende clubs gespeeld. Als ik zo terugkijk, is mijn vader nooit mee geweest. Dat heb ik dus een beetje gemist. Ik heb in die tijd ook een leider gehad, die vond dat ik het aardig deed. Hij haalde me altijd samen met nog een aantal vrienden op. Zodra er over contributie werd gesproken, was ik weer weg. Dat waren mijn jeugdjaren.

Later kon ik alles zelf betalen. Van huis uit heb ik eigenlijk nooit iets meegekregen. Als ik een aantal jongeren zie van wie de ouders niet met hun kinderen mee komen, dan begrijp ik dat wel. We komen niet echt uit een sportcultuur. De meeste Marokkanen die hier in Nederland wonen, hebben een andere achtergrond. Dus dan moet je het ze ook niet kwalijk nemen.

Ik ben de laatste tien jaar als trainer actief bij Elinkwijk ( bij de D-puppilen en B-junioren). Ook ben ik oprichter van ‘Image’. Dat is een talentenvoetbal school, dat sinds 2000 bestaat. Dat was tot 2006 met name voor de Marokkaanse en Turkse jongeren. In dat jaar zijn we ermee gestopt, waarna we twee jaar later de draad oppakten. Tot 2008 was onze focus op het begeleiden van toptalenten. Dan heb ik het over jongens die minimaal tweede of derde divisie spelen. Soms zelfs jongens die al bij een BVO zaten.

Zijn dit jongeren uit de omgeving Utrecht of waren dit talenten uit heel Nederland?
Het waren voornamelijk talentjes uit omgeving Utrecht. We hebben in het verleden ook jongens uit België hier gehad. Het ging om drie jongens die begeleiding nodig hadden en op zoek waren naar een BVO club. We hebben toen een stage voor ze geregeld.

Bent u daar nog steeds mee bezig?
Ik heb een jaartje rust genomen. Ik heb echt heel lang heel veel gedaan. Jongerenwerk, het coachen, een eigen team en het begeleiden van spelers. Ik ben ook onderbouw coördinator bij Elinkwijk, dus ik was verantwoordelijk voor het selectiebeleid en het aansturen van trainers. Op een gegeven moment werd het me teveel. Ik heb er toen goed over nagedacht en toen besloten om een jaartje rust te nemen.

Waarom heeft u destijds ‘Image’ opgericht?
In de tijd dat wij waren begonnen met ‘Image’ had je het over een Ali El Khattabi, Adil Ramzi, El Hadrioui. Maar er waren ook heel veel jongeren die het niet haalden. Dus toen dachten we dat we iets moesten beginnen voor die specifieke groep jongeren. In 1998 had je bijvoorbeeld M.Loukili. Dat was echt een toptalent, die destijds bij FC Utrecht voetbalde. Die jongen was extreem goed en scoorde aan de lopende band. Helaas miste hij de begeleiding , mentaliteit en een eerlijke kans. Dat was de voornaamste reden waarom hij het helaas niet heeft gehaald.

Dit is slechts een voorbeeld van de talenten die het niet gehaald hebben. Dus besloot ik samen met Mohammed Dahmane iets aan dat probleem te doen. Ik had met Paul Verweel ook een heel belangrijke persoon in ons team. Hij is hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht en had dezelfde mening over het allochtone talentenverlies, met name de Marokkaanse en Turkse jongens.

Dus wij wilden erachter komen wat daar de oorzaak van was. Paul liet dit door een aantal studenten onderzoeken en toen is naar boven gekomen waaraan dit lag. Van daaruit hebben wij een projectplan geschreven. Dus we hebben niet zomaar wat gedaan. Het onderzoek van ons kwam zelfs ter sprake bij ‘PremTime’. De uitslagen die tijdens het onderzoek naar buiten kwamen hebben wij verwerkt. Van daaruit hebben wij een plan gemaakt om de jongeren te helpen in wat zij tekort kwamen. Incasseringsvermogen, ondersteuning vanuit thuis en discriminatie werden ook als oorzaken genoemd.

Als een Nederlandse trainer moest kiezen tussen een Marokkaanse en een Nederlandse jongen, die even goed waren , dan koos hij voor de Nederlandse jongen. Dat is gewoon duidelijk en daar hoef je je niet voor te schamen. Alleen was het in dit geval een jongen die stuk beter was. Hij was beter dan de autochtoon, maar werd alsnog niet aangenomen. Dus dat is een stukje discriminatie. Er waren heel veel factoren, waar men niet aan voldeed om door te breken. Maar dat is nu gelukkig achterhaald.

De kenners hebben u al een lange tijd in het vizier. Eigenlijk al sinds u Afellay, Aissati en Mokhtar in uw team had. We kunnen ons nog herinneren dat u door RTV Utrecht werd geïnterviewd over een jongen die speelde in de D1 van Elinkwijk. Die heeft ook nog bij Vitesse gevoetbald. Nu u over Loukili praat, deed het ons denken dat hij ook iets zei van: ik werd gediscrimineerd bij Vitesse.
Ik denk dat jij het over R.Achahbar hebt, maar hij moest wel stoppen. Puur omdat hij fysiek niet geschikt was voor het betaalde voetbal. Dat heeft met een langdurige blessure te maken. Die jongen is toen weggestuurd bij Vitesse en ging toen naar FC Utrecht. Maar het zijn er niet één of twee. Ik kan spelers opnoemen die het niet gehaald hebben, die eigenlijk beter zijn dan de huidige spelers. Dat heeft te maken met het feit dat het ze vanuit de club ook niet gegund werd en dat de mentaliteit ontbrak om de top te halen.

Heel veel Marokkaanse spelers spelen bij een topclub en denken dan dat ze er al zijn. Maar juist dan begint het pas. Als je bij een amateurclub speelt, dan is dat een hobby. Dan moet je er een toekomstperspectief van maken, of het blijft je hobby. Maar als jij een toekomstperspectief hebt, dan heb je ook met een trainer te maken. Een trainer is eigenlijk diegene die het jou moet gunnen. Jij moet spelen zodat je gezien wordt. Het is net reclame.

Je bent zestien en zegt dat je een zaakwaarnemer hebt . Dat is allemaal prima, maar wat doet die zaakwaarnemer eigenlijk voor jou? Hier in Nederland lijkt het net alsof de spelers werken voor de zaakwaarnemers. Dat is in godsnaam andersom. Want een zaakwaarnemer moet jij in dienst nemen. Dankzij jou verdient hij geld. We hebben met toptalenten gewerkt. Maar wij werden gek gebeld door topzaakwaarnemers. En dan hebben ze ook geld geboden om te vragen of ik die jongen die richting op wilde sturen. Maar dat deed ik niet. Want ik wil altijd iemand recht in zijn ogen aankijken. Zodat hij niet kan zeggen dat ik geld verdien achter zijn rug om. Ik adviseerde altijd dat ze niet een bepaalde zaakwaarnemer moesten nemen.

Ik adviseerde ze eerst altijd dat ze met drie of vier zaakwaarnemers moesten praten , vraag naar hun kwaliteiten en expertise. Kijk of ze je kunnen begeleiden en ervoor kunnen zorgen dat jij de top haalt? Er is meer dan alleen het zakelijke gedeelte nodig. Als je een zaakwaarnemer hebt die goeie contacten heeft binnen een vereniging, dan kun je misschien verder komen dan een goede zaakwaarnemer zonder contacten. Maar om te slagen moet je toch echt een plan maken. Je moet voor jezelf opschrijven wat je pluspunten en wat je minpunten zijn. Er zijn heel veel jongens die op de bank terecht komen en niet weten hoe ze zich weer in het basiselftal moeten knokken. Er is wel een bepaalde systeem wat wij ontdekt hebben. Ik weet hoe ik die jongen kan coachen en ervoor te zorgen dat hij toch een kans krijgt om te spelen.

We hebben het een keer meegemaakt met jongens die ergens bij een betaalde club zaten. Ze zeiden vaak dat de trainer niet in hun geloofde. Dan zeggen wij: ‘Maar hoe zorg jij ervoor dat die trainer wel in jou gaat geloven?’ Dat begrijpt zo’n jongen dan niet. Je moet er voor zorgen dat de trainer weer in je moet geloven en meestal weten de spelers niet hoe ze dat moeten doen. In dat geval adviseer ik ze om aan de trainer te vragen wat hun tekortkomingen zijn . Je trainer is op voetbalgebied je leraar en moet jou iets leren. De trainer geeft dan bijvoorbeeld aan dat je niet snel genoeg bent. Maar hij moet dan voetbalhandelingen noemen. Hij zegt dan niet dat je slecht bent, maar je dwingt hem om voetbalhandelingen te noemen. Zodra je dat weet, dan kun jij eraan werken.

Wij leren ze om te communiceren met hun eigen trainer. Je moet niet koppig zijn en die stap zelf gewoon nemen. Als je trainer bent, dan verwacht je bepaalde handelingen. Je verwacht wat van een speler. Als er een speler naar mij toekomt en vraagt wat hij moet leren, dan geef ik aan waar zo’n jongen aan moet werken. Ik zie dan ook terug in elke training dat een jongen daar extra aan werkt. Meestal wordt mij ook gevraagd om er naar te kijken of zo’n speler die handeling dan goed doet. Dan zet je de trainer voor het blok en dwing je hem om je weer een kans te geven.

Is het niet zo dat wij heel koppig zijn en dat ze daardoor niet zo snel naar een trainer toegaan. Heb je dat ook eens meegemaakt?
Marokkanen zijn van nature koppig en denken gelijk dat ze gediscrimineerd worden. Ze geven ook heel snel op. Het is niet alleen bij ons, maar ook bij de Turken en Surinamers bijvoorbeeld. Ze geven aan dat ze het begrijpen, maar in de tussentijd zie je hem alles verkeerd doen. Dat hebben wij een keer meegemaakt bij de B-junioren. Spelers uit de tweede en derde divisie geef je dan een opdracht, je vraagt de speler of hij het begrijpt. De speler geeft je op dat moment het gewenste antwoord, maar als we er dan naar kijken, zie je dat de speler alles verkeerd doet. Je gaat dan navraag doen, en dan blijkt dat die jongen het helemaal niet begrijpt. Een vereniging moet ook kunnen investeren in een trainer, maar dat doen de verenigen niet. Investeren in een trainer die het team goed begeleid moet iets beter vind ik.

Hoe gaan clubs om met de islamitische achtergrond van hun voetballers?
In 2004/2005 hebben wij samengewerkt met PSV. Het was in de periode van de Ramadan. PSV gaf aan dat de jongeren niet hoefden te vasten. Daar ben ik toen bij geweest. Ik heb een islamleraar meegenomen uit Culemborg die toevallig ook Hassan heet. PSV heeft dat georganiseerd en een brief gestuurd naar alle ouders. Daarin stond dat PSV een Iftar avond had georganiseerd, maar enkele ouders hadden zich opgegeven.

De jeugd-hoofdopleiding van PSV, Joop Brand, gaf aan dat de ouders niet hadden gereageerd op de uitnodiging . Ik liet toen weten dat sommige ouders niet konden lezen. Ik nam de taak op me om de ouders opnieuw uit te nodigen. En geloof mij, alle ouders kwamen opeens wel opdagen en we hebben er een leuke en informatieve dag van gemaakt. Hassan vertelde een interessant verhaal. Hij vertelde dat je in de maand Ramadan moet leren om je verantwoordelijkheid te nemen. Als je weet dat je de volgende ochtend moet spelen, dan moet je wel extra vroeg op staan om goed te ontbijten. Dan moet je niet tegen je moeder zeggen dat ze je niet wakker hoeft te maken.

Het is logisch dat een trainer dan ziet dat je niet kunt presteren omdat je moe en zwak bent. Je moet als trainer aan de spelers zeggen dat ze mogen vasten, maar als je door het vasten niet goed speelt, is er wel een kans dat iemand anders speelt. Dus je moet leren om verantwoordelijkheid te nemen. Dat is bij ons heel belangrijk. Dat was niet alleen naar de spelers toe, maar ook naar de autochtone trainers en begeleiders.

Hoe bent u met PSV in contact gekomen? Hebben zij u benaderd?
Het is heel anders gegaan. Op een gegeven moment wil je iets betekenen. Je hebt een projectplan geschreven en die stuur je dan naar de hoofd jeugdopleidingen. Op een gegeven moment wilde PSV met mij in gesprek. Patrick Greveraars was coördinator van de C-junioren. Hij vond het interessant, omdat PSV destijds een samenwerkingsverband met Elinkwijk had. Hij ging met mij in gesprek en gaf aan dat het goed was wat wij in gedachten hadden. FC Utrecht en Ajax hadden geen interesse getoond in ons plan, maar PSV wel. Spelers uit de jeugd van PSV mochten op zondag bij ons trainen. Patrick gaf wel aan dat onze trainingen niet in strijd moesten zijn met de trainingen van PSV.

We gingen betreft trainen alleen oefenen passen en trappen. We organiseerden ook sociale bijeenkomsten. Er kwam dan een sportmanager of een sportpsycholoog . Die ging dan aan de ouders van de spelers de sportcultuur uitleggen. Hoe moet je ermee omgaan? Hoe zorg je dat er een prestatie geleverd wordt? Geen enkele zaakwaarnemer weet iets over sportpsychologie, maar ze weten wel allemaal hoe je geld kunt verdienen. Maar als je ze bijvoorbeeld vraagt wat voor activiteiten een zaakwaarnemer organiseert voor de spelers die hij begeleid, dan krijg je daar geen positief antwoord op. Het is in de meeste gevallen alleen zakelijk, maar er zitten gelukkig ook genoeg goede zaakwaarnemers tussen. Je moet ze alleen goed zoeken.

Ik heb met vijftien tot twintig zaakwaarnemers gesproken die mij hadden gevraagd of ik met ze wilde samenwerken. Ik weet nog dat ik een keer werd gebeld door een zaakwaarnemer. Weet je het zeker dat je mij moet hebben en dat je niet verkeerd bent verbonden? Toen ze hoorde dat die speler ergens anders had getekend, hebben ze nooit meer wat van zich laten horen. Ze kunnen zo kaartjes regelen voor de Europa Leauge, Eredivisie, of Champions Leauge wedstrijden. Dat is zo geregeld. Maar zodra ze weten dat er een speler niet bij mij zit, dan ben ik niet meer interessant voor ze. Het is een harde wereld, maar het is ook onmenselijk. Je moet jezelf afvragen of je daar wel deel uit van wil maken. Ik doe het op mijn eigen manier. Dat hebben wij altijd gedaan. Wij hebben onze doelstelling altijd behaald. Wij zijn bezig, of het nou met hun is of zonder hun.

Wij ondersteunen de aankomende talentjes. Jongens die het gehaald hebben komen ook weer terug. We hebben ook met ex-voetballers gewerkt dus niet alleen met aankomende. Winston Bogarde heeft bijvoorbeeld ooit een training bij ons gegeven. Daarnaast was John Veldman een vaste trainer. Onze doelstelling is niet om te zeggen dat we met die en met die hebben gewerkt. Onze doelstelling is de jeugd die we nu hebben een kans te geven om het maximum uit hun talenten te halen.

Even terug op wat je net allemaal zei. Jij zei net: een speler moet met zijn trainer communiceren, met wat doe ik goed, en wat doe ik niet goed. Hoe denk jij over de situatie tussen El Hamdaoui en Frank de Boer?
Een aantal jaren terug, heeft de KNVB mij en Paul Verweel benaderd om een diversiteitcursus te geven. Frank de Boer en een aantal andere coaches uit het betaald voetbal waren daar ook aanwezig. De KNVB had gevraagd of wij samen met de Universiteit van Utrecht, een middagje konden organiseren over diversiteit. Hoe ga je met bepaalde groepen om? Ik schrok ervan! Dat mag je best weten. Ik schrok ervan dat er zoveel coaches zijn, die eigenlijk niet pedagogisch ingesteld zijn.

Methodische stappen die ze moeten zetten om er iets eruit te halen. Want coaches in het betaald voetbal denken dat ze alles beter weten. Dat ze alles kunnen managen, alles kunnen aansturen, dat ze goeie trainers kunnen zijn en dat ze alles kunnen. Maar dat klopt niet in deze tijd. Tegenwoordig heb je psychologen nodig. Bij andere sporten heb je mental coaches. Dan zie je dat er tijdens zo een cursus die wij hebben gegeven, dat de coaches geleerd hebben dat ze afspraken moeten nakomen.

Ik heb ooit aan een toptrainer gevraagd: ‘Hoe zorg je ervoor dat een topspeler doet wat jij wilt?Als jij dat kan, dan ben je een toptrainer’. Maar een trainer die zich alleen maar achter afspraken verschuilt, is geen toptrainer. Kijk maar naar Romario. Hij kwam vaak te laat, maar hij prikte ze er wel in. In zijn tijd accepteerde de groep dat. Je had destijds ook een trainer die tegen de groep kon zeggen dat het om de doelstelling gaat. De doelstelling van Romario was scoren. Dat hij dan met minder trainen en met te laat komen toch scoort, dan is zijn doelstelling toch behaald. Maar als jij als trainer aangeeft dat we alles volgens de afspraken doen die zijn gemaakt, dan gaan alleen de werkende spelers die minder zijn, zich aan de afspraken houden. Maar de bijzondere, getalenteerde spelers houden zich niet aan de afspraken. Ik wil niet gaan oordelen, maar hier moet Frank de Boer betreffende Mounir El Hamdaoui, ook gaan kijken naar de doelstelling van Ajax.

Ajax draait hier verlies mee. Dus als ik de directeur van Ajax zou zijn, dan zou ik tegen Frank de Boer zeggen: ‘Leuk en aardig, maar we hebben een verliespost. Hoe zorgen we dat een verliespost, een winstgevende post wordt?’Maar het ligt niet alleen aan Frank de Boer. Mounir El Hamdaoui zit ook fout.

Hij moet bij zichzelf ook afvragen hoe hij er voor moet zorgen dat hij weer in de groep terug komt. Hier zie je de koppigheid van twee kanten. Hier zitten zowel Ajax, de zaakwaarnemer, de trainer en de speler fout. Als buitenstaander kunnen wij ook niet oordelen. Er spelen teveel dingen waar wij niks, of weinig van afweten. Dit is ook geen voorbeeld voor Ajax. Beide kampen verliezen. Hier heb je geen winnaar. Het enige wat hier echt heeft verloren, is het voetbal zelf. Want ik mis het spel van El Hamdaoui.

Er komen steeds meer Marokkaanse spelers in de Eredivisie. Wat is uw mening daarover?
Dat is logisch hè? Ik ben laatst benaderd door een Turkse man. Hij vertelde me dat hij met me wou samenwerken. Of ik het geen wat ik voor de Marokkaanse talenten uit Utrecht heb gedaan, ook voor de Turkse spelers kon doen.

Ik liet hem weten dat het wel kon, maar dat het niet zou lukken. Marokkaanse talenten wonen in bepaalde wijken waar ze de hele dag bezig met het voetbal zijn. Het is niet iets wat wij gecreëerd hebben. Niet iedereen heeft een Playstation thuis, dus die jongens zijn buiten met een bal. Door elke dag te oefenen leer je voetballen. Als je elke dag leest kun je goed lezen, als je elke dag schrijft kan je goed schrijven. Ben je elke dag bezig met de bal, dan kun je goed voetballen. Met de Marokkaanse talentjes gaat het nog meer worden. Met onze organisatie organiseren wij voetbalactiviteiten in de Utrechtse wijken op pleintjes. Er komen nog heel veel Marokkaanse talentjes! Dus het is niet iets dat wij zelf hebben gecreëerd. Hoe gek het ook klinkt, het zijn wel allemaal dezelfde soort spelers. Allemaal middenvelders en aanvallers. Om te voetballen heb je maar een paar man nodig en een bal. Dat is makkelijker te realiseren dan bijvoorbeeld een Playstation.

Welke talenten komen eraan, en moeten we echt in de gaten houden?
Dat zijn er echt veel. Op een gegeven moment kun je in de Eredivisie niet meer om de Marokkaanse voetballers heen. Zoveel talenten zijn er. Bij Elinkwijk bijvoorbeeld, zag je vroeger maar één of twee Marokkaanse spelers in een team. Nu zie je teams waar iedereen, inclusief de keeper, van Marokkaanse afkomst is. Dat doet Elinkwijk heel goed. Ik ben trots dat ik een Elinkwijker mag zijn. Daar kijken ze eerst naar het voetbal en daarna komt pas je achtergrond. Bij Elinkwijk word over voetbal gesproken. Hier word gescout. Ik vind dat Marokko bijvoorbeeld moet scouten in het systeem waarin zij willen spelen. Dat is het probleem van het Marokkaans elftal op dit moment. Wij willen op een bepaalde manier spelen, maar nodigen allerlei soorten spelers uit. De Marokkaanse voetbalbond moet een keer onderzoeken welk systeem het beste past bij Marokkaanse voetballers.

Is het niet zo dat Marokko gewoon pech heeft dat het in Afrika ligt?
Nee, dat is niet zo. Als er een Afrikaanse land naar het WK gaat, dan moet het ook alles kunnen winnen. Waarom werd er het afgelopen WK geen Afrikaanse land wereldkampioen? Het ligt aan het systeem. We hebben het systeem nooit onderzocht. Elke keer spelen we 4-4-2. Kijk bijvoorbeeld naar Barcelona. Ze voetballen eigenlijk zonder spits. Daardoor kan iedere aanvaller in de spits verschijnen. Dat is een systeem dat goed bij het spelersmateriaal past waar FC Barcelona over beschikt. In Nederland zie je bijvoorbeeld 4-3-3 met een punt naar voren en met twee controleurs op het middenveld. Daar moet je de spelers voor hebben. Je kan niet zeggen dat we met Boussoufa en Belhanda op het middenveld moeten spelen en een andere speler die helemaal niet kan verdedigen maar wel goed aan de bal is. Ik vind dat het gewoon een keer onderzocht moet worden. Hoe wij fysiek sterke Afrikanen kunnen bestrijden en aan de hand daarvan een speelsysteem creëren.

Waarom denk je dat Cruijff een heel opleidingsplan wil inbrengen bij Ajax? Omdat hij denkt dat zo’n plan het beste is voor Ajax om de top te halen. Dat heb je dus ook met Marokkaanse voetballers. Er zijn zoveel talenten, maar het systeem waar Marokko op dit moment mee speelt ligt ons niet. Dit moet je laten onderzoeken door mensen die daar verstand van hebben.

U hebt in het verleden spelers zoals Afellay, Aissati en nog veel meer zien groeien.
Ik heb nog veel meer jongens meegemaakt die bij Image zaten. Destijds was Image nog in. Dan heb ik het ook over spelers die gestopt zijn en het niet gehaald hebben. Afellay was ouder dan de rest, dus met hem ging het best snel. Ik heb niet alleen Aissati, Najah, Kali, Labyad, Ben Moussa en Mokhtar in ons team gehad, maar ook bijvoorbeeld Kelvin Leerdam van Feyenoord. Er zijn ook een aantal spelers die in het tweede spelen en die bij ons elke zondag kwamen. Ze kregen een extra training en één keer in de drie weken was er een sociale bijeenkomst.

Sommige jongens zijn niet eens zo goed, maar worden toch profvoetballer. Dit komt omdat zij een doel hebben en dat willen bereiken. Er zijn jongens die zeer getalenteerd zijn, maar het uiteindelijk niet halen. Die doen er niks mee. Maar dat moet je ook accepteren. Laatst las ik dat er een toptalent bij Feyenoord gestopt is. Daar was ik zeer geïnteresseerd in. Ik wou echt met zo’n jongen in contact komen. Niet om hem per se terug te halen in het voetbal. Ik wil zo’n jongen begrijpen, weten wat hij denkt als hij zo’n beslissing maakt.

Ik heb in het verleden een toptalent gehad, die het nu alhamdoulillah heeft gehaald. Hij vertelde me dat hij nu niet kon stoppen. Dat het is als een rijdende trein. Elke keer wanneer hij eruit wilde stappen dan mocht het niet. Zijn omgeving verwacht van hem dat hij een profvoetballer wordt, zodat zijn familie het goed kon hebben later. Maar eerlijk gezegd wilde hij er onmiddellijk mee stoppen. Heel veel mensen beseffen niet eens hoe zwaar het is om profvoetballer te worden. Zie het eens voor je dat een jongen van een jaar of 8 ongeveer 80 kilometer per dag heen en weer moet. En dat voor ongeveer zeven tot 13 jaar lang. Reken dat eens even uit, vijf dagen per week en dat voor een jaar of tien. Je investeert zo lang in iets en je weet niet eens of het je uiteindelijk lukt. Daarom is die begeleiding heel belangrijk.

U hebt met verschillende mensen gewerkt. Als we over talenten praten, dan praten we over spelers als Afellay, Labyad en Aissati. U bent in Nederland blijven wonen en in Nederland blijven werken. U hebt meer ervaring dan een Ali Afellay, maar toch is hij nu werkzaam bij het Olympische elftal van Marokko. Hoe is dat eigenlijk gekomen?
Dat komt omdat iedereen verschillende ambities heeft. Als je mij nu vraagt van welke Marokkaanse trainer ik iets wil leren, dan zou ik gelijk zeggen: Mimoun Ouaali van Maghreb 90. Hij is toegelaten tot coach betaald voetbal. Zelfs oud-spelers zijn niet toegelaten tot coach betaald voetbal, maar Mimoun is het wel gelukt. Je moet naast je ambities ook een netwerk hebben. Ali heeft vroeger voor ons gewerkt met evenementen. Ik heb heel veel respect voor hem en hij barst van de kwaliteiten. Vergis je niet in Ali, het is een top trainer. Maar je moet natuurlijk ook een netwerk hebben. Je kunt zeggen dat je Hassan Imoussaten heet, of je kan zeggen dat je Ali Afellay heet. Dit is Europa en naast ambitie, openen het hebben van netwerken ook bepaalde deuren voor je. Ik heb wel eens contact gehad met een BVO club. Ze wilden mij als scout hebben, maar dat is nooit mijn ambitie geweest. Het is altijd mijn ambitie geweest om aankomende talenten te begeleiden. Als je ambitie hebt, dan kan je heel ver komen. Ik wil wel een keer een voetbalschool openen in Marokko, voor de kansarme jongeren. Maar mijn doel is niet om werkzaam te zijn bij de Marokkaanse voetbalbond, of bij Oranje. Daar ben ik heel eerlijk in.

Dat is niet mijn doelstelling. Mijn doelstelling is juist dat wanneer a je een kans hebt en wanneer je de kwaliteiten hebt, je ervoor zorgt dat je het maximale eruit haalt. Zodat je achteraf kunt zeggen dat je dat daadwerkelijk hebt gedaan. Het maximale eruit halen van iemands kwaliteiten. Daar ligt mijn ambitie. Ali is een topcoach vindt ik. Ik heb hem als collega gehad bij Elinkwijk. Hij heeft de A2 en de E-tjes gedaan bij ons. Het is geen verkeerde trainer. Hij weet wel waarover hij het heeft. Als ze het niet in hem zien zitten, dan klopt er iets niet. Je neemt iemand aan vanwege zijn kwaliteiten. Daar geloof ik in.


[pimg]http://atlas-lions.nl/crop.php?big=1&img=Hassan_Imoussaten_2.PNG[/pimg]


Kunt u een talent opnoemen wat uit de kweekvijver komt van Hassan Imoussaten?
Dan moet ik namen noemen en dat wil ik niet. Er zijn een aantal Turkse en Nederlandse jongens van FC Utrecht die zeiden dat ze dit te danken hebben aan Hassan Imoussaten, dat ze ontdekt door Hassan Imoussaten. Die jongens doen het allemaal zelf. Ik heb ze er mee geholpen, maar het is niet dankzij mij. Als het dankzij mij is, dan betekent dat ik ze binnen heb gehaald bij de club en ze een contract heb gegeven. Dan is dat dankzij Hassan Imoussaten. Maar elke speler heeft het elke zaterdag of zondag zelf moeten doen.

Maar u was wel een bemiddelaar nemen we aan?
Jawel, wij hebben wel een aantal spelers gehad waarbij we hebben bemiddeld. Jongens die bijvoorbeeld weggestuurd werden bij FC Utrecht. Die boden wij dus een extra kans aan bij RKC Waalwijk, NEC of zelfs bij PSV. Het mooiste was dat het niet alleen voornamelijk Turkse en Marokkaanse jongens betreft, maar op een gegeven moment ook Nederlandse spelers die weggestuurd werden bij FC Utrecht. Dat komt door de goede contacten die wij hebben.

Er zit nu een speler bij een Nederlands jeugdelftal, een Nederlandse jongen, die altijd tegen me heeft gezegd dat hij me bedankt voor de moeite die ik voor hem heb genomen. Dat is wel het verschil dat je ziet tussen een autochtoon en een allochtoon. Nederlanders vergeten niet wat je voor ze hebt betekent en bedanken je ervoor. Bij de Marokkaanse spelers is dat wat minder, maar dat geeft niet. Daar doe je het niet voor. Ik werk niet om bedankt te worden, maar je merkt het verschil wel. We hebben ook een speler geholpen die weggestuurd werd bij Ajax en via ons weer bij een andere club terecht kwam. Maar ik wil geen namen noemen. Dat doe je pas wanneer je een eigen voetbalschool opent. Je geeft dan aan dat je die en die hebt begeleidt, dat is dan mooi.

We hebben hier ongeveer twaalf of dertien jongens gehad, die momenteel bij een profclub zitten. Anouar Kali bijvoorbeeld maakte ook deel uit van Image. Dan is het mooi om te zien dat die jongens het gehaald hebben. Het is mooi als je bij familie bent en mensen dan hoort praten over spelers die jij begeleidt hebt. Je hoort ook van die dingen die niet kloppen, maar daar maak ik me niet druk over. Dingen zitten anders in elkaar. Kijk maar naar het verhaal van Ismail Aissati. Het verhaal dat hij naar FC Barcelona kon gaan. Veel mensen zeiden dat het niet waar was, maar dat was 100% waar. Die jongen kon op zijn 16e naar FC Barcelona gaan.

Komt een Aissati dan bijvoorbeeld naar u toe om erover te praten, of niet?
Jawel. We hebben er wel eens over gesproken. Ik heb er nooit over gesproken, totdat Ten Cate dat een keer op tv zei. Tot die tijd hield ik mijn mond. Zijn vader en ik waren de eerste die het gesprek over FC Barcelona hadden gevoerd. Die jongen kon alles krijgen om naar Barcelona te gaan. In eerste instantie houd je jouw mond erover, maar als alles al naar buiten is gekomen, dan vind ik persoonlijk dat je het er wel over mag hebben. Ik werd benaderd door een bekende zaakwaarnemer. Hij vertelde me dat Aissati in principe de volgende dag al naar FC Barcelona kon gaan.

Wat hield hem tegen dan?
Het is niet zozeer wat hem tegenhield, maar het is ook l’mekteb (voortbestemd). Die jongen had een keuze, maar hij vond dat hij er nog niet klaar voor was. Critici kunnen achteraf zeggen dat hij het wel of niet had moeten doen. Wij proberen iemand een bewuste keuze te laten maken. Als iemand bewust is van zijn keuze, ook al pakt het verkeerd uit, is de speler is er in ieder geval bewust van. Het gevaar is dat hij onbewuste keuzes maakt, waardoor hij in de problemen raakt. Het is net als het opvoeden van je kinderen en hun onbewust verkeerde dingen laat doen. Als bijvoorbeeld iemand aanbelt en je tegen je kinderen zegt dat ze moeten zeggen dat je er niet bent. Onbewust laat je jouw kind liegen. Dat zijn de dingen die wij de jongeren proberen te leren. En Ismail is een topvoetballer. Heel veel mensen hadden hem afgeschreven. Maar die kerel komt een keer keihard terug.

Spreekt u zo’n jongen nog vaak?
Nee, daar ben ik heel eerlijk in. Als zulke jongens het halen, dan hebben ze het zo druk. Je hebt ook een drukke agenda. Dus als je elkaar tegenkomt, dan is dat mooi. Maar het is niet zo dat we elkaar wekelijks spreken. Als ik die jongens spreek, dan praten we wel even. Dan halen we oude herinneringen naar boven. Dat is dan wel leuk. Dat geeft je een goed gevoel.

U vertelde eerder dat er clubs zijn die hebben benaderd, zodat u met Marokkaanse jongens ging praten om voor het Nederlandse elftal te kiezen. Ismail gaf op een vrij jonge leeftijd indirect al aan dat hij voor het Marokkaanse elftal zou kiezen. Praten zulke jongens dan met u erover en wat raad u ze aan?
Ik denk dat de meeste Marokkaanse spelers voor Marokko willen spelen. Of het goed is weet ik niet, daar ben ik namelijk heel eerlijk in. Ik zie af en toe bij jullie op de site dat bezoekers spelers die niet voor Marokko uitkomen verraders noemen. Ik vind dat niet kunnen.

Je moet kijken naar de kans van slagen. Als jij als speler weet dat je bij het Marokkaanse elftal kans maakt om basisspeler, of van toegevoegde waarde te zijn, dan moet je dat zeker doen. Maar wat moet een speler die nooit is benaderd door de bond? Moet hij dan zeggen dat hij voor Marokko wil gaan spelen ? Een speler moet pas een keuze maken, als er echt een keuze gemaakt moet worden. Anders gooi je de eigen ruiten al vroeg in. Als Ismail op zijn zestiende al zei dat hij voor Marokko zou kiezen en hij zou nooit benaderd worden, dan had hij zijn eigen glazen ingegooid.
Wat je ook niet moet vergeten, is de druk van de voetbalclubs. Clubs die moeten geld verdienen aan een speler. Het gaat allemaal om geld. Als zij zien dat je op een jonge leeftijd al kiest voor Marokko, dan is dat voor hun ook een kapitaalverlies. Dan kiezen ze eerder voor een mindere speler, die er altijd is, dan iemand die ze een aantal weken moeten missen door de Afrika Cup. Je moet niet alleen kijken naar dat trotse Marokkaan zijn. Je moet ook naar de toekomst van iemand kijken. Diep van binnen wil 99,9% allemaal voor Marokko uitkomen. Als wij de Marokkaanse spelers iets gunnen, dan moeten we ook hun keuze accepteren. Dus ook de jongens die eraan komen, maar niet voor Marokko kiezen.

Die moet je dan niet gaan uitschelden. Je moet respect voor ze hebben. Want die zijn eerlijk. Ze voelen niks voor dat land. Wat heb je aan een speler die niet met hart en ziel voor zijn land uitkomt? Wat heb je aan een speler die eigenlijk met zijn gedachte bij België zit? Omdat hij niet is gekozen, gaat hij voor jou kiezen. Maar wat heb jij eraan? Jij moet een speler hebben, die minder is , maar die wel met 100% inzet voor z’n vaderland speelt. Je moet ook iemand hebben die graag voor Marokko wil uitkomen. Het moet ook geen broodvoetballer zijn. Die willen dan via het Marokkaanse elftal hogerop komen. Heel veel mensen zien dat niet, maar er zijn heel veel spelers die denken dat wanneer ze meedoen aan de Olympische spelen, dat ze hogerop kunnen komen. Je moet met hart en ziel een keuze maken. Al zou je het vrijwillig doen, alleen maar om ons volkslied te zingen, daar doe je het voor. Je doet het voor het volkslied en de fans. Dan is de discussie afgelopen. Als er een team is in Nederland dat goed draait, dan wil je deel uitmaken van dat team. Maar wie wil er uitkomen voor een team dat niet draait ?

Daarom zijn de keuzes van Labyad, Najah en Mokthar zo goed.
Ja dat klopt. Zakaria, Imad en Younes zijn getalenteerde spelers . Zakaria is een getalenteerde jongen die bij Elinkwijk als keeper begon. Hij begon als keeper en is geëindigd als een toptalent. Zo’n jongen weet wat hij wil. Ik ben trots op zijn vader, omdat hij hem nu bijstaat. Hij weet wat hij wil en maakt bewuste keuzes. Je moet je niet gek laten maken, want dat wordt nog heel veel gedaan. Je moet je benen laten spreken. Ik vond het bijvoorbeeld minderwaardig hoe de bond met Nacer Chadli is omgegaan. Dat zegt weer iets over ons. Hij heeft allang een keuze voor zichzelf gemaakt. Wij moeten als Marokko ook kunnen zeggen: ‘Even goede vrienden, maar je kiest voor ons of voor hun’. Je gaat niet eerst bij ons de sfeer proeven en dan pas een keuze maken. Dat moet echt afgeschaft worden bij de Marokkaanse voetbalbond. Iemand die twijfelt moet niet uitgenodigd worden. Je moet alleen spelers selecteren die het echt willen.

Maar hoe komt het dat een Labyad, als één van de weinige direct zei: ik wil voor Marokko uitkomen!
Dan komen we terug op wat ik net zei; Labyad ging er gewoon voor. Zo’n jongen moet je nu eigenlijk belonen. Als ik trainer was van Marokko, dan zou ik hem echt belonen door zoveel mogelijk te laten spelen. Jij bent gewoon een speler van het eerste. Die jongen heeft een bewuste keuze gemaakt op zijn achttiende. Zulke jongens moet je dan belonen. Maar jongens die twijfelen, moet je nooit uitnodigen. Een broodvoetballer moet je niet voor Marokko laten uitkomen. Een broodtrainer moet je ook niet in je club hebben. Een broodvoetballer voetbalt alleen voor z’n brood. Belhanda, dat is een jongen die je moet belonen. Als Belhanda niet voor Marokko had gekozen, dan had hij zeker zijn debuut voor Frankrijk gemaakt. Ik denk dat Belhanda over twee à driejaar bij een topclub zit. Hij is één van de grootste talenten die eraan komen bij het Marokkaanse elftal.

Volg u het Marokkaanse elftal?
Jawel. Ik kijk altijd naar alle wedstrijden van het Marokkaanse elftal. Vroeger volgde ik al het voetbal. Dus Eredivisie en de rest. Maar de laatste vijf jaar is dat iets minder geworden. Ik kies de wedstrijden die ik graag wil zien. Het eerste elftal van Marokko bekijk ik altijd. Ook wedstrijden van het Olympische elftal heb ik allemaal gezien.

Is het zo omdat er ook talenten bij zaten, die eerder bij Image waren?
Nee, niet zozeer. Ik volg gewoon het voetbal van bepaalde competities. Ik ben een fan van het Marokkaanse voetbal. Ik ben ook voor Nederland. Als Nederland op een EK of WK speelt, dan support ik ze. Ik ben met het Nederlandse voetbal opgegroeid. Het Marokkaanse voetbal mis je. Daar had ik ook graag deel van uit willen uitmaken. Toen Marokko twee keer tegen Nederland moest spelen was dat heel raar. Je zag bijvoorbeeld Aissati bij jong oranje, tegen jong Marokko spelen. Aissati, die jij goed kent, speelt dan bij Nederland. Daar had ik het echt moeilijk mee. Aan de ene kant wil ik dat Aissati heel goed voetbalt, maar aan de andere kant wil ik dat Marokko wint. De laatste tijd kies ik gewoon wedstrijden uit die ik graag wil zien. Hier in Nederland kijk ik vaak alleen naar wedstrijden waar Marokkaanse spelers spelen. Een wedstrijd van Heerenveen bijvoorbeeld, omdat Assaidi daar ook speelt.

Wat zou u tegen de bezoekers van Atlas-Lions.nl zeggen?
Ik heb het net al een beetje gezegd. Ze moeten respect hebben voor alle spelers. Ze moeten ook achter de Marokkaanse voetbalbond staan. We moeten wat meer volwassen worden en niet na elke verliespartij gaan uitschelden. We hebben gelukkig een site waar alles op te lezen is. Maar laten we genieten van het Marokkaanse voetbal in plaats van uitschelden. Insha’Allah komt er een keer dat wij heel blij gaan worden. Het belangrijkste van alles: blijf altijd achter je team staan, ook als ze verliezen.