Pim Verbeek - Deel 1

Interview door : Youssef Aghmir en Youssef Ghazouani - Gepubliceerd op : 12 Augustus 2013
Onlangs namen Atlas-Lions.nl redacteuren Youssef Aghmir en Youssef Ghazouani een interview af bij Pim Verbeek. De trainer die met Jong Marokko actief was op de Olympische Spelen, en huidige hoofdverantwoordelijke voor Marokko -17 en -20 heeft het in deel 1 van het interview over de Olympische Spelen van vorig jaar, Marokko -20 en Marokko -17.

Pim Verbeek: “De Marokkaanse voetbalbond is twee keer bij Bakkali langs geweest. Tarik Najjem en Ali Afellay hebben met hem en met zijn vader gesproken”.

[pimg]http://atlas-lions.nl/style/default/verbeek1.png[/pimg]
Atlas-Lions redacteuren Youssef Ghazouani & Youssef Aghmir met Pim Verbeek

Olympische Spelen


Wat is u bijgebleven van de Olympische Spelen?
Het was een uitstekende groep. Het waren moeilijke omstandigheden in verband met de Ramadan. In hoeverre dat echt invloed heeft gehad op de resultaten, daar kan iedereen zijn eigen oordeel over hebben. Ik kan alleen maar zeggen dat ik louter respect heb voor de spelers om in de omstandigheden waarop zij geleefd hebben. Het 16 a 17 uur niet eten en drinken en om vijf uur in de middag spelen tegen goede tegenstanders. Toen wij waren begonnen was ons doel: kwalificeren voor de Olympische Spelen. Als je eenmaal gekwalificeerd bent, dan wil je graag door naar de volgende ronde en deze hebben we dus niet gehaald

U had ook geen geluk met Bergdich in de openingswedstrijd…
Dat is geen pech, dat is gewoon onprofessioneel. Hij heeft gewoon puur de ploeg in de steek gelaten door een onprofessionele actie. Ik loop al een hele lange tijd mee. Het is een jonge jongen op de Olympische Spelen. Ik veroordeel het ook niet, maar op dat moment was het geen professionele actie. Maar daar is ook uitgebreid over gesproken. Die jongen had achteraf gezien ook spijt van zijn actie. Laten we maar hopen dat hij bij het nationale elftal dit soort fouten niet maakt. Achteraf gezien is dat ook het belangrijkste. Dat je zoveel spelers mogelijk spelers opleidt voor het nationale elftal…

Wat was uw reden om Mokthar niet op te roepen en Tighadiouni wel?
Dat je maar achttien spelers kunt meenemen en dat je keuzes moet maken. Zowel achterin, op het middenveld als in de aanval. Op een gegeven moment heb je genoeg aanvallend ingestelde spelers. Dan valt toch iemand af. Dat is het verhaal dat je maar 16 veldspelers mag meenemen. Je zult altijd spelers teleur moeten stellen. Daarnaast stond Tighadiouni op de reservelijst en niet bij de eerste achttien spelers.

Er zit geen bepaalde reden achter dat u Mokthar niet heeft geselecteerd?
Nee hoor. Ik vind het geweldig dat deze jongen zich zo ontwikkeld heeft. Ik vind het verschrikkelijk voor Najah dat hij die knieblessure heeft opgelopen. Zo lopen er nog een paar spelers rond. Als iemand het bijvoorbeeld Hamdallah gunt, dan ben ik dat wel. Hij moet het nog wel even laten zien.

Kunt u het verschil van nummer 9 spits uitleggen tussen Amrabat en Hamdallah?
Amrabat was in eerste instantie niet als spits meegenomen. Hij was voor de zijkanten meegenomen. Alleen had El Hassnaoui dusdanig veel moeite om te passen mede door de Ramadan, waar hij één van de spelers was die er aan mee deed. Ik had Soufian niet op het niveau gezien die ik wel bij de Graafschap had gezien. Dan moet je keuzes maken. Amrabat deed ook aan de Ramadan en was ook niet helemaal top. Hij speelde bij Kayserispor ook wel eens in de spits. Maar het probleem bij dit soort toernooien is dat je maar zestien veldspelers mag meenemen. Het meest ideale is als je twintig veldspelers en drie keepers mee mocht nemen. Dan kon je alle posities dubbel bezetten en was het makkelijker. Nu was het gewoon moeilijk. Ik heb spelers thuis gelaten, waarvan ik dacht: ‘ja, die hadden eigenlijk mee moeten gaan.’ Ook een aantal Botola-spelers. Keuzes maken, dat is mijn taak. Maar, ik gun het Youness van harte. Hij heeft bij PSV er alles aan gedaan. Hij is belangrijk voor ons geweest in de kwalificatie, net zoals Hamdallah. Maar ja, dat is verleden tijd…

U besloot om twee dispensatiespelers mee te nemen. Kharja en Amrabat. Hoe was de samenwerking met Kharja?
Als je de aanvoerder bent van het nationale elftal, dan moet je eigenlijk altijd voorop lopen als je met de Olympische ploeg meegaat. Houssine zat net in een periode of hij naar Qatar zou gaan. Ja, of nee. Hij kwam ook uit de vakantie. Hij had een beetje moeite om met het tempo mee te gaan. Heeft zich daarna uitstekend hersteld. Ik had van Houssine wat meer verwacht. Vooral in de begeleiding van de spelers. Op het veld heeft hij wel gedaan wat hij moest doen. Ik vind hem echt een fantastische voetballer.

Vond u het niet jammer dat Benatia en Belhanda niet mee mochten?
Ik had negen spelers op de dispensatielijst staan. Want je hoopt toch dat er op z’n minst drie van de negen mee kunnen. Als Karim El Ahmadi bij Feyenoord was gebleven, dan was hij meegegaan. Hetzelfde geldt ook voor Assaidi. Als hij bij Heerenveen was gebleven, dan had hij mee gemogen. Die gaan dan naar Liverpool en Aston Villa. We zijn nog langs Benatia geweest en hebben met hem gesproken. Hij heeft er alles aan gedaan. El Arabi ging net te laat naar Granada. Was hij een weekje eerder gegaan, dan was hij meegegaan. Hij heeft ons gebeld toen de selectie al bekend was gemaakt. Hij zat toen nog in Saudi-Arabië en mocht toen net als Hermach, nog niet weg. Toen hij eenmaal naar Granada ging, belde hij ons om te vragen of hij nog mee mocht. Ik heb verteld dat hij pech had. Er zaten negen dispensatiespelers erbij in de hoop dat je er een aantal mee kunt nemen. We hebben in Kharja een speler die het voortreffelijk heeft gedaan. Amrabat vind ik buiten het veld en in het veld een aanwinst. Een fantastische jongen die hard werkt. Een op en top professional. Dus ik heb van beide spelers plezier gehad.

Marokko -20


Marokko-20 won onlangs de Mediterrane Spelen in Turkije. Wat ons opviel was het selectiebeleid van Benabicha. Wat is eigenlijk uw invloed überhaupt op dat elftal?
Nul! Ik focus me volledig op Marokko-17.

En Marokko-23?
Wat is onder 23? Dat bestaat niet meer.

Ja, maar binnenkort toch weer wel?
Ja, op dit moment ben ik alleen bezig met onder 17. De rest mag Benabicha doen. Hij doet het trouwens prima.

Waarom hebt u daar geen invloed op, aangezien u het hoofd bent?
Ik heb dat overgelaten aan Benabicha. Op dit moment heeft dat voor mij helemaal geen prioriteit.

Maar als we naar de selectie van Benabicha kijken, dan zien we alleen maar Botola spelers en één speler uit Spanje…
Op dit moment speelt het helemaal niet. Ik vind het nu nog geen interessante elftal om spelers buiten of in Marokko op te roepen.

Maar vindt u dat niet leuk voor een jongere talent uit Nederland bijvoorbeeld?
Nee. Kijk, om te beginnen zijn het geen FIFA-data. Daarnaast valt het toernooi ook midden in de vakantie. Er is geen één club die nu tegen ons zegt: ‘hartstikke leuk, neem jij die speler maar mee. In plaats van vakantie, mogen ze in Turkije gaan spelen.’ Daarnaast moet je ze al maanden van tevoren bekijken en beoordelen. Je moet daarna ook met de technische directeuren, trainers, spelers en ouders gaan praten. Dan nodig je twintig spelers uit en hoeveel blijven er dan nog van over? Dus wij hebben het anders gedaan. Dat doen we bij alle elftallen. We gaan ze eerst bekijken bij hun clubs op het moment dat het nodig is. En op het moment dat wij denken dat ze beter zijn dan de spelers die we op dat moment hebben, dan gaan we ze selecteren.

Maar is dat niet een beetje zonde? Een Nassir El Aissati bijvoorbeeld werd gekozen tot beste A-junior in Nederland. Als Nederland ze gaat oproepen, dan is er de kans dat zo een jongen voor Nederland gaat kiezen, omdat hij toch denkt dat Marokko geen interesse in hem heeft. Dat is toch niet leuk voor Marokko. Zo lopen ze talenten mis…
Wanneer begint de Olympische Spelen?

In 2016, in Rio.
We hebben dus nog drie jaar de tijd.

Maar het is toch ook leuk voor de jongens, dat ze het gevoel hebben dat ze worden gevolgd door Marokko?
Ze worden straks allemaal gevolgd door Marokko. Wij zijn momenteel bezig met Marokko-17. Tegelijkertijd, hebben we ook nog de Francophonie wedstrijden in Nice. Dan hebben we een beetje inzicht over de jongens die in de Botola spelen. Zo links en rechts hebben we ook een aantal spelers uit Europa doorgegeven aan Benabicha en dan mag hij zelf kijken wat hij ermee doet. Daarna gaan wij gewoon verder kijken. Maar we hebben op dit moment helemaal geen haast. Het verhaal is ook heel simpel. In het verleden zijn er ook heel veel spelers uitgenodigd en die kwamen één keer en toen werden ze niet goed genoeg bevonden en konden ze weer vertrekken. Ik denk dat dat veel schadelijker is voor het imago van het Marokkaanse voetbal dan dat wij om ons heen blijven kijken en overal waar wij komen. En geloof me, we komen overal. Ik heb vijf man rondlopen in verschillende landen. Overal waar we zijn, worden we wel door de ouders en spelers gezien, maar er is uiteindelijk één persoon die beslist en dat ben ik.

Hoe is uw relatie met Benabicha eigenlijk?
Prima! Een goede trainer, een goede staf. Hetzelfde ook met onder 17. Goede trainer, goede staf.

Marokko -17


Ze zijn thuis op de vierde plek geëindigd. Hoe vond u dat die jongens het hebben gedaan?
Prima eerste twee wedstrijden. Ook een prima derde wedstrijd tegen Tunesië, met een heel ander elftal. Ik denk dat het grootste probleem was, dat er enorm veel publiciteit kwam rondom die jongens. Het werd allemaal een beetje te gemakkelijk. Ik heb natuurlijk al die interviews gezien. Ik ben er buiten gebleven. Zoals je misschien was opgevallen ben ik niet op tv of in de krant geweest. Daar moeten onze jongens ook van leren. Het was moeilijk om de weelde van de eerste twee overwinningen te dragen. Daarna zijn er toch een aantal spelers anders gaan spelen dan in de eerste twee wedstrijden. Die jongens zijn zestien, zeventien jaar. Die moeten er nog mee leren omgaan dat de publiciteit leuk is, maar dat je je daarna weer moet richten op wat je doet. Nu had ik het idee dat er behoorlijk wat hosanna stemming was. Spelen tegen ivoorkust is andere koek dan spelen tegen Gabon bijvoorbeeld.

Bij Belgie-17 loopt er een zeer groot talent rond, Zakaria Bakkali. Wij lezen op het internet dat hij zijn Ja-woord al aan u heeft gegeven, maar dat hij nog niet kan switchen. Wat is daarvan waar?
Het eerste is niet waar, het tweede is wel waar.

Dus u hebt hem nog nooit gesproken?
Nee, maar de Marokkaanse voetbalbond is twee keer langs geweest. Tarik Najjem is bij hem geweest samen met Ali Afellay. Die hebben met hem en met zijn vader gesproken.

Wat is daaruit uitgekomen?
Op dit moment speelt hij voor België. Hij richt zich voorlopig op België. Het heeft op dit moment ook geen enkele zin om te switchen, omdat hij al kwalificatiewedstrijden voor België heeft gespeeld. Dus kan hij in ieder geval niet voor de WK-17 uitkomen.

Maar wat is uit het gesprek met de familie Bakkali uitgekomen? Staat hij wel open om voor Marokko uit te komen?
Het was absoluut niet afwijzend. Hij speelt nu bij België en bij PSV. Hij richt zich nu op PSV, in tweede instantie op België. In derde instantie is hij de speler voor 2016. Wij hebben geleerd met Carcela en Ait Fana. Die hebben beide één wedstrijd gespeeld voor België en Frankrijk en dan ben je klaar. Dus wij moeten op tijd bij de Marokkaanse voetbalbond, zeer alert zijn op dit soort spelers. Bijvoorbeeld een Zakaria Bakkali. Die zal op tijd een keuze moeten maken. Eén wedstrijd voor België voor de kwalificatie en dan blijft hij ook voor België spelen. Als Bakkali morgen belt en hij zegt dat hij voor Marokko wil uitkomen, net zoals wat Labyad heeft gedaan, dan zullen wij absoluut juichen. Maar als hij zegt dat hij nog even wil wachten, net zoals wat Adam Maher heeft gedaan, dan moeten we inderdaad wachten. Ik vind dat je een speler van 17 nog niet moet belasten met dit soort keuzes. Als hij nu één wedstrijd voor Marokko gaat spelen, dan kan hij nooit meer terug. Het is een keuze voor de rest van je leven. Je kunt met een volwassen speler gaan praten, met zijn familie en dan kan hij zelf een keuze maken. Maar ik vind niet dat je een jonge jongen een keuze moet laten maken waar hij de rest van z’n leven aan vast zit.
Hebt u wel eens een speler gesproken die absoluut niet voor Marokko wil uitkomen?
Nee, integendeel zelfs. Alles spelers waren vereerd dat wij kwamen kijken en dat er interesse is van Marokko.

Een Soufyan Amrabat speelt niet voor Nederland. Is hij dan wel een optie voor het WK?
Zeker.

Heeft u met ook al gesproken, of nog niet?
Jawel. Voor de Afrika Cup al.

Maar hij was niet meegegaan naar de Afrika Cup?
Hij is niet meegegaan, omdat hij toen nog geen keuze wilde maken.

Hoe zit dat nu? Het WK komt eraan…
Ja, we gaan nog met hem praten. In ieder geval met hem en zijn familie dan. Wij kennen zijn vader en wij kennen Nordin. We praten er een beetje gemakkelijk over, want ik heb al aangegeven waarom een speler niet mee kon gaan naar een toernooi in Turkije in de maand juni. Het is dan zomervakantie en dan zijn er clubs die dat niet goed vinden. Als je ziet hoeveel problemen ik heb om spelers voor onder 17 op niet FIFA-data bij elkaar te krijgen. Samen met El Idrissi hebben we gekeken hoe vaak we een trainingskamp konden houden. De Europese spelers waren maar twee keer aanwezig. In augustus en september omdat dat op een FIFA-data valt. De rest kan je gewoon vergeten. Je moet bij de clubs veertien dagen van tevoren een officiële brief sturen om te zeggen dat ze in de definitieve selectie zitten. Bij één club hadden wij dertien dagen van tevoren een brief gestuurd en kregen wij geen toestemming. Het is dramatisch voor zo een speler omdat die zo graag wil, maar wij willen geen problemen met de club. Je krijgt zo dadelijk de WK. Dat betekent in ieder geval drie weken toernooi en twee weken voorbereiding. Vijf weken ben je in totaal weg. Ik kan jullie nu al vertellen dat het wel een strijd gaat worden met de clubs. Dan heb je ook nog school. Tijdens de Afrika Cup hebben de jongens ook allemaal huiswerk meegenomen. Wij hebben gesprekken gevoerd met begeleiders in België en ik heb ook brieven moeten sturen naar de scholen van de spelers hier in Nederland. Dat hebben we ook in België gedaan en ook in Frankrijk. Maar het zal mij niks verbazen als spelers voor school gaan kiezen. Hoe moeilijk het op dat moment ook is.

Een Nabil Jaadi heeft wel een switch gemaakt.
Maar hij heeft nog nooit een officiële wedstrijd voor België gespeeld. Hij kan nog altijd terug naar België als hij wil.

Wat ons opvalt dat in geen enkele Marokkaanse jeugdelftal of de A-selectie, spelers uit Scandinavië zitten, terwijl er eigenlijk wel veel Marokkaanse talenten in Noorwegen rondlopen. Loopt er geen scout rond in Noorwegen?
Jawel. We hebben twee spelers gesproken uit Noorwegen. Eén uit Stadt. Beide hadden al gespeeld voor het Noorse elftal en konden niet meer voor het Olympische elftal van Marokko uitkomen. Dus dan wij er snel mee klaar. Er zijn een aantal spelers, maar daar hebben wij nog te weinig zicht op. We hebben in ieder geval nog alle tijd. In 2016 zal het volgende toernooi plaatsvinden.