Abdenasser El Khayati

Interview door : Abdelbaki Chaara - Gepubliceerd op : 18 Januari 2015
Abdenasser El Khayati (25) gold in de jeugd als een groot talent bij clubs als Feyenoord, Excelsior en PSV. Van een absolute doorbraak is het nooit van gekomen bij El Khayati. Na diverse clubs op verschillende niveaus te hebben gehad, kwam hij terecht bij de Topklasser Kozakken Boys. Na een paar maanden kwam Championship club Reading FC plotseling op bezoek. Atlas-Lions redacteur Abdelbaki Chaara ging op bezoek bij El Khayati om zijn carrière en het verloop daarvan te bespreken.


El Khayati: “Een van de redenen waarom ik ook voor PSV koos, was omdat er destijds veel Marokkaanse voetballers bij die club ook doorbraken.”

[pimg]http://atlas-lions.nl/style/default/el_khayati.png[/pimg]


Hoe is jouw voetbalcarrière begonnen?
Ik ben op jonge leeftijd ontdekt door oud-voetballer Wlodzimierz Smolarek op een straatvoetbaltoernooi. Ik mocht meetrainen in de D1 van Feyenoord, waar spelers als Giorginio Wijnaldum, Darryl Janmaat en Leroy Fer ook zaten. Daar kwam ik erachter dat ik als ‘nummer 10’ het beste uit de voeten kwam. Ik kan ook goed op de flank spelen. Na een jaar ging ik in de C-jeugd verder trainer bij Excelsior, satelliet-club van Feyenoord. Dat werd helaas geen succes want na een korte periode bij de club brak ik mijn scheenbeen en enkel.

Ik was twee jaar uit de roulatie. Alles was toen gericht op mijn herstel en voetbal stond toen op een laag pitje. Na een herstel van twee jaar, sloot ik me aan bij RKSV Leonidas. Ik zat goed in mijn vel en voetbalde uitstekend. In mijn eerste jaar bij Leonidas werden we kampioen.

Door die sterke periode wekte ik de interesse van drie clubs: Willem II, Sparta Rotterdam en PSV Eindhoven.

Na een goede comeback, kwamen er dus gelijk drie interessante clubs. Voor welke club koos je en wat gaf de doorslag?
Na gesproken te hebben met alle clubs, kreeg ik bij PSV het beste gevoel. Het feit dat zo een grote club uit de Eredivisie interesse toont in een speler uit de Hoofdklasse voelde ook aan als een eer. Een van de redenen waarom ik ook voor PSV koos, was omdat er destijds veel Marokkaanse voetballers bij die club ook doorbraken (red. Ibrahim Afellay en Ismail Aissati). Dat gaf mij ook het gevoel dat er voor mij ook kansen lagen in Eindhoven.

Uiteindelijk speelde ik geen enkele wedstrijd voor het eerste elftal. Na het eerste jaar kwam er een evaluatiegesprek waar mij de aanbieding werd gedaan om nog een jaar te blijven. Maar doordat er weinig uitzicht was op speeltijd, leek het mij beter om uit elkaar te gaan.

Je bent daarna naar FC Den Bosch gegaan. Hier heb je twee seizoenen gespeeld, voordat je daarna bij NAC Breda terecht kwam. Hoe kijk je terug naar die periode?
Ik koos na PSV om bij FC Den Bosch verder te gaan. Ten opzichte van PSV is dat natuurlijk een stap terug, maar ik koos destijds voor het sportieve aspect; ik wilde spelen. In eerste instantie ging het hartstikke goed bij Den Bosch, maar nadat een trainerswissel mocht ik weer op de bank plaatsnemen of bij het tweede elftal spelen. Ik heb er in totaal twee seizoenen gespeeld, maar in die twee seizoenen was ik een halfjaar uit de roulatie door een blessure.

Na die periode kwam ik contact met Robert Maaskant, trainer van NAC Breda. Die zag het wel zitten in mij en gaf mij de gelegenheid om bij NAC te komen voetballen. Na een goede voorbereiding met de club, zat ik ook in de selectie voor de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen tegen SC Heerenveen. Vlak voor die wedstrijd, vertrok Robert Maaskant plotseling naar Wisla Krakow (Polen), waar hij een lucratieve contract kreeg aangeboden. De trainers die hem opvolgde (red. John Karelse en Gert Aandewiel) die hielden mij die wedstrijd tegen Heerenveen op de bank en hadden mij nadien altijd buiten de selectie gelaten.

Je hebt bij NAC Breda toen het seizoen afgemaakt en opeens zat maakte jouw carrière weer een aparte wending. Je ging in Cyprus voetballen.
Ik heb bij NAC Breda inderdaad het seizoen afgemaakt, waar ik vooral in het tweede heb gevoetbald. Aan het eind van seizoen 2011/2012, kreeg ik via mijn makelaar te horen dat er een club interesse had in mij.

Er werd mij op papier een interessante aanbieding gedaan en omdat er destijds weinig andere opties waren koos ik ervoor om in Cyprus te voetballen. Ik tekende er een tweejarig contract, maar het werd al snel duidelijk dat ik daar geen twee jaar zou voetballen. Na drie maanden koos ik ervoor om mijn contract te laten ontbinden.

Ik had sinds mijn komst bij de club geen enkele keer salaris ontvangen. Toen ik de na drie maanden nog steeds niks had gekregen, koos ik ervoor om mijn contract te laten ontbinden.

Toen ik terug kwam in Nederland, zat ik negen maanden zonder club. Ik kreeg wel aanbiedingen van clubs uit Bulgarije en Roemenië. De aanbiedingen op papier waren weer geweldig, maar na mijn ervaring in Cyprus wist ik wel beter.

Na negen maanden clubloos te zijn geweest, kwam je terecht bij Kozakken Boys.
Klopt. In augustus 2014 sloot ik me aan bij Kozakken Boys. Ik heb hier een eenjarig contract getekend, met als clausule; als er een club uit het Betaald Voetbal komt, mag ik vertrekken.

Na een paar maanden wekte ik de interesse van een aantal clubs. Na zestien competitiewedstrijden, heb ik al tien doelpunten gemaakt en leverde ik drie assists als middenvelder. Dat trok aandacht. En plotseling stond Reading FC voor jou op de stoep.

Via een tip kreeg Reading hoogte van dat er een talentvolle speler rondliep bij Kozakken. Ik mocht van Reading een voetbalstage doen om te laten zien wat mijn kwaliteiten zijn. Ik heb een week onder de trainer Nigel Atkins meegetraind. Ik had een goede indruk achtergelaten en werd uitgenodigd voor een vervolgstage.

Toen ik op het vliegveld zat om voor een tweede keer naar Engeland te gaan, kreeg ik een sms’je met het bericht dat de trainer van Reading was ontslagen. Dat was even schrikken, maar ik ben alsnog naar Reading gegaan voor mijn vervolgstage.

Reading stelde een nieuwe trainer aan; Steve Clark. Clark was de assistent-trainer van Jose Mourinho, in zijn eerste periode bij Chelsea. Hij is een grote naam in het Engelse voetbal. Ik heb die week meegetraind en heb naar mijn idee weer een goede indruk achtergelaten.

De nieuwe trainer zei eerlijk dat hij zich focuste op zijn huidige selectie vanwege een drukke programma met veel wedstrijden. Hij moest zich als nieuwe trainer laten zien en moest punten pakken. Hij had dan geen tijd om een speler uit Nederland te bekijken. Hij vroeg het bestuur om mij na de drukke periode opnieuw uit te nodigen, zodat hij mij dan rustig kon bekijken.

Wat verwacht je er nog van?
Ik verwacht niks, zeker niet met een carrière als de mijne. Maar ik ga uit van mijn eigen kwaliteiten; technisch, tweebenig en creatief. Die kwaliteiten heb ik ook kunnen laten zien en nu is het een kwestie van afwachten.

Volg je het Marokkaanse elftal?
Ik volg het Marokkaanse elftal. Ik vind het vooral erg wisselvallig. We hebben naar mijn mening geweldige spelers, maar als team is het los zand.

Een van mijn favoriete spelers bij het Marokkaanse elftal is Oussama Aissaidi. Zijn speelstijl lijkt een beetje op die van mij. Maar mijn absolute favoriet wordt niet meer geselecteerd en dat is Mounir El Hamdaoui. Ik ben met hem opgegroeid en zou graag ook een carrière willen hebben zoals hij, ondanks dat het nu wel wat minder gaat. Ik heb nog regelmatig contact met hem.

Ben je ooit benaderd door de Marokkaanse voetbalbond?
Ik ben nooit officieel door de voetbalbond benaderd, maar toen ik bij NAC Breda zat werd ik benaderd door Ali Afellay, destijds de rechterhand van Pim Verbeek bij de Marokkaanse voetbalbond.

Afellay vertelde mij dat ik wel gevolgd werd, maar er waren destijds gewoon betere voetballers die ook meer speeltijd kregen bij hun club. Door alle blessures en pech heb ik daarna nooit meer wat gehoord.