Hakim & Faouzi Ziyech

Interview door : Ahmed Boukha en Youssef Ghazouani - Gepubliceerd op : 08 November 2012
Woensdag 31 oktober 2012

Dronten- Hakim Ziyech maakt sinds het begin van dit seizoen deel uit van de eerste selectie van s.c. Heerenveen. De Marokkaanse aanvaller is in zijn jeugd begeleid door zijn broer Faouzi Ziyech. In dit interview trappen we af met een nieuw interview rubriek. Een interview met de voetballer en degene achter de voetballer. Redacteuren Ahmed Boukha en Youssef Ghazouani reisten af naar Dronten voor het interview. Terwijl scheidsrechter Jeroen Sanders fluit voor het begin van de KNVB bekerwedstrijd tussen RKC Waalwijk en PEC Zwolle, begint ook het interview in huize Ziyech…

Hakim Ziyech: ‘Mijn broer had wel zijn momenten dat hij echt streng was, maar dat deed hij allemaal uit liefde’.

[pimg]http://atlas-lions.nl/style/default/Hakim_Faouzi.png[/pimg]


Hoe begon je met voetballen?

Hakim:
Ik was best jong. Mijn broers voetbalden allemaal en ik wilde dat ook. Maak niet uit hoe en wat; ik wilde voetballen! Het maakte mij destijds ook niet uit waar. Ik ben begonnen bij een kleine club. Ik was een jaar of 5. Drie jaar later toen ik 8 jaar was, maakte ik de overstap naar de grote club hier in Dronten. Daar heb ik een jaar gezeten.

Faouzi:
Volgens mij heb je drie jaar bij SV REAAL Dronten gezeten en daarna ben je naar ASV Dronten gegaan. Begonnen in de E8 en in de winter ben je naar de E1 gegaan. En na de zomer ben je naar S.C. Heerenveen gegaan.

Hoe oud was je toen?

Hakim:
Ik was tien jaar oud toen ik naar SC. Heerenveen ging.

Faouzi:
Ajax was ook in de weer voor Hakim. Dus hij ging de ene week bij Heerenveen op proef en de andere week bij Ajax.

Waarom koos je specifiek voor Heerenveen?

Hakim:
Zowel Ajax als Heerenveen wilden mij graag hebben. Ik was volgens Ajax paar kilootjes te licht en ik koos toen voor Heerenveen.

Faouzi:
Achteraf was dat een hele goede keuze geweest!

Uit hoeveel gezinsleden bestaat de familie Ziyech?

Faouzi:
Mijn moeder is de tweede vrouw van mijn vader. Ik heb twee halfzussen en mijn vader en moeder hebben in totaal 8 kinderen. Vijf jongens en drie meiden. Hakim is de jongste. Ik ben zelf de tweede en ik heb een oudere broer. Daarna komen mijn drie zusjes en daarna drie jongens.

Waren de jongens uit het gezin vroeger altijd bezig met voetballen?

Faouzi:
Wij waren altijd met voetbal bezig. Waren we buiten, dan waren we bezig met voetbal. En we waren allemaal goed in voetballen. De een was wat beter dan de andere, maar wij waren allemaal beter dan onze leeftijdsgenoten en dan overdrijf ik niet. De oudste en de eerste broertje die na mij komt, die waren op jonge leeftijd zelfs beter dan Hakim. Maar bij hen was het een mentaliteitskwestie. Het genieten van het leven was niet goed uitgepakt voor ze. De oudere zat ook bij Heerenveen en de ander zat bij FC Zwolle. Ik was ook wel goed, maar ik was meer een harde werker. Bal afpakken en bij mijn teamgenoten inleveren, daar was ik goed in. De familie Ziyech is een echte voetbalfamilie. Als je spreekt over de Familie Ziyech, dan krijg je altijd ‘voetballen’ te horen in Dronten en omstreken.

Op welke leeftijd realiseerde je dat je het kon schoppen tot profvoetballer?

Hakim:
Toen ik 16 was had ik het vermoeden. Destijds werd ik ook aanvoerder van de B1 bij Heerenveen. De trainer gaf mij veel vertrouwen en sprak ook vaak met mij. Daarna kwam er een andere trainer bij Heerenveen en die zag hetzelfde in mij. Als twee verschillende trainers het vertrouwen in je blijven houden, dan heb je het vermoeden dat het wel zou kunnen gebeuren.

Ben je daarna ook harder gaan werken?

Hakim:
Daarna ben ik wel grote stappen gaan maken. Ik heb daarna wel een dip gehad, maar iedereen heeft wel eens een dip. Daar kom je alleen maar sterker uit.

Wat is de rol van je familie? Stonden zij altijd achter jouw keuze om profvoetballer te worden?

Hakim:
Ze stonden er altijd achter. Altijd.

Heeft je broer een grote rol gespeeld bij je ontwikkeling?

Hakim:
Een hele grote rol. Ik denk zelfs dat ik nooit zover zou zijn gekomen als mijn broer Faouzi er niet was. Voordat ik naar Heerenveen zou gaan, is onze vader Allah Yrahmou (Moge Allah hem genadig zijn) komen te overlijden. En toen stond hij er ineens die mij altijd naar voetbal bracht en ophaalde. Als Faouzi er niet was geweest, had ik het niet gehaald.

Faouzi:
Het was ook nog eens een redelijke fulltime baan kan ik jullie vertellen. Elke zaterdag en soms door de weeks. Af en toe waren er selectiewedstrijden voor jeugdelftallen van de KNVB door de weeks. Op een gegeven moment had je hier een testdag en dan de week daarop weer ergens anders. Dat heb ik vier jaar gedaan, elke zaterdag. Op een gegeven moment ging hij naar een gastgezin. Ik heb ook kinderen. Op dit moment heb ik er vier en destijds had ik er twee. En de aandacht die ik mijn broertje gaf, ging ten koste van mijn eigen kinderen. Dus hebben we afgesproken om Hakim in een gastgezin te plaatsen. Ik ging dan nog wel regelmatig wedstrijden kijken en dan coachte ik hem ook.

Wat voor een soort gastgezin was het?

Faouzi:
Het was een Armeens gezin. Een vrouw met kinderen en haar eigen zoon speelde ook bij Heerenveen. Die mevrouw deed echt alles voor het gezin en voor spelers van Heerenveen. Koken, en wedstrijdkleding wassen voor iedereen. Het was een soort moedertje voor iedereen. Het was wel een goede keuze destijds en nu woont hij op zichzelf.

Wat was het eerste cadeau dat je voor je familie kocht toen je voor het eerst werd uitbetaald?

Faouzi:
Hij is nog geen grootverdiener hoor!

Hakim:
Pff moeilijke vraag, geen idee.

Faouzi:
Volgens mij heeft hij voor iedereen kaarten gehaald voor de wedstrijd.

Hakim:
Wedstrijdshirts ook voor de meesten en bijvoorbeeld voetbalschoenen.

Faouzi:
Als hij maar goed voor zijn moeder zorgt. Dat is het allerbelangrijkste.

Vanaf welk moment kreeg jij het gevoel dat je broertje het kon schoppen tot profvoetballer?

Faouzi:
Hier op de voetbalvelden zag iedereen het eigenlijk al. De beste voetballer die hier rondliep, daar stak Hakim op jonge leeftijd ver bovenuit. Als wij zeiden doe een akka met schaar en schiet de bal in de kruising, dan deed hij dat. Dat was leuk om te zien. Maar het idee dat hij het zou halen, was toen hij naar Heerenveen ging. De eerstejaars D’tjes trainden doordeweeks en speelden een oefenwedstrijd. Op zaterdag speelden alleen de tweedejaars D1 een competitiewedstrijd. Maar vanaf het begin heeft Hakim alle zaterdagen meegedaan met de tweedejaars. Het eerste jaar bij Heerenveen was spannend, omdat je niet weet wat er gaat gebeuren. Hij mocht na een jaar blijven, maar op een gegeven moment zag je gewoon dat hij sprongen maakte. De jongens die ouder waren dan hem, speelde hij uit het elftal. Toen had ik wel het idee van; daar zit meer in dan alleen dit. Wat heb je dan nog nodig? Voetballend zit het er gewoon in, maar qua mentaal en hard werken moet het goed zitten. Bij Oranje -15 werd hij niet geselecteerd. Hakim is niet minder dan de rest. Hij is wat lichter dan de rest, maar met zijn hersenen was hij een stap verder dan de rest. Nu hij ook een stuk langer wordt, zie je echt dat hij stappen maakt. Ajax wilde hem niet hebben omdat hij te licht was, maar jongens die destijds wel mochten blijven hebben het niet gehaald. Het beste blijft toch bovendrijven. Het zat gewoon in hem en dat doorzettingsvermogen moet blijven.

Soms wordt er ook niet gepusht vanuit de familie...

Faouzi:
Als ik hem naar Frankrijk had moeten brengen voor een wedstrijd, dan had ik hem gebracht bij wijze van spreken. Dit is de eerste vier jaar ook zo gegaan. Onze vader Allah Yrahmou had 8 kinderen en kon niet elk kind voorzien van zijn hobby. Hij had het wel bij twee geprobeerd, maar zij wilden iets anders. Ik had zo het idee van, bij Hakim mag dat nooit gebeuren.

Als je terugkijkt naar de periode waarin je je broertje hebt begeleid, zijn er dingen waarvan je denkt: dat had ik anders moeten aanpakken?

Faouzi:
Nee, niet echt. Tot nu toe gaat het goed. Hoe ik het destijds allemaal heb uitgedacht, is werkelijkheid geworden. Ik ben streng geweest en ik ben lief geweest.

Was je broer streng Hakim?

Hakim:
Hij had wel zijn momenten ja. Dat hij echt streng was. Maar dat deed hij allemaal uit liefde.

Faouzi:
Ik ben zo van; hard werken loont. Je kan technisch zijn of wat dan ook, maar als je er niet hard bij werkt dan red je het niet. Maar Hakim heeft het ook zelf gedaan. Maar als ik zo terug kijk, zou ik het qua begeleiden niet anders doen.

Heb je in het verleden ook contact gehad met trainers van Hakim? Zo ja, tot welke elftal?

Faouzi:
Alleen de eerste vier jaar bij Heerenveen. Toen trainde hij bij Jeffrey Talan. Jeffrey werkte met de jeugd. Vandaar dat hij ook contact had met ouders en begeleiders. Ik heb goed en leuk contact gehad met hem. Hier en daar een babbeltje. Ik heb zelfs een wedstrijd gevlagd voor hun. Op een gegeven moment worden ze ouder en word je als ouder buitengesloten. Dan mag je ook niet meer coachen. De eerste drie jaar heb ik Hakim altijd gecoacht, het boeide mij niks. En zijn ploeggenoten, deden dingen die ik zei en dat ging gewoon goed.

Heb je altijd langs het veld gestaan tijdens wedstrijden van Hakim?

Faouzi:
De eerste vier jaar zeker, absoluut. Ook doordeweeks. Daarna natuurlijk wat minder. De mooie wedstrijden weer wel. Na mijn werk ging ik ook af en toe. Ik zette mijn auto ergens neer om tijd te winnen om daarna naar zijn wedstrijd te gaan kijken. Een keer ben ik helemaal naar Eindhoven gereden en heb ik twee boetes gehad haha. Dat was toen Hakim speelde voor Oranje -21. Maar hij had die wedstrijd niet eens gespeeld. Ik wilde Hakim verrassen. Maar hij wist wel dat hij niet zou spelen, maar ik wilde hem verrassen dus sprak ik er niet met hem over. Maar op een gegeven moment stond ik langs de lijn en zag ik hem niet. En ik keek steeds op de klok en toen dacht ik van er is nog maar weinig tijd, hij zal er waarschijnlijk niet in komen.

Heb je na de wedstrijden altijd een lijstje met verbeteringen klaar staan voor Hakim, of heb je dat altijd aan de trainer over gelaten?

Faouzi:
Niet zo zeer een lijstje. Maar wanneer wij terugreden had ik het er wel eens over. Dit moet je proberen of dit moet je anders doen. Hij deed dat wel op zijn eigen manier, maar wel terugdenkend aan wat ik zei. Nu hij wat ouder is praten we gewoon over hoe het is gegaan. Ook al zie ik hem nu niet meer zo vaak, ik volg wel zijn verrichtingen.

Morgen (donderdag 1 november) speel Hakim met Heerenveen tegen Hollandia. Is het zo dat je na de wedstrijd zegt van; Hakim, dit had je beter moeten doen?

Faouzi:
Ik zeg hem voor de wedstrijd al dingen waar hij op moet letten. Eigenlijk kan ik er niet over meepraten, want ik sta niet in het veld. Maar in mijn fantasie zie ik dingen en dan zeg ik Hakim dat hij dat eens moet proberen. En dan zegt Hakim van ja, het is gelukt. Maar soms lukt het ook niet. Tot nu toe heeft hij leuk meegedaan, maar hij steekt er niet bovenuit. Dus nu praat ik alleen met hem over verbeterpunten.

Veel Marokkaanse talenten breken niet door, en dat heeft meestal te maken met het ontbreken van goede begeleiding. Wat voor tips heb je aan begeleiders van opkomende Marokkaanse talenten?

Faouzi:
Nu praat ik over voetballers met talent, terwijl het eigenlijk voor alle voetballers geldt. Maar ik hou het toch even op ouders van talentvolle voetballers. Als je ziet dat je zoon zo goed kan voetballen, gun hem zijn hobby. In ieder geval, ga met hem mee en ga kijken naar zijn wedstrijden. Sommige ouders gaan niet eens naar wedstrijden kijken, laat staan naar trainingen. Laat zien dat je interesse hebt en dat je je kind aanmoedigt. Blijf betrokken bij het geheel. Mijn vader wist eigenlijk nooit wat wij deden als we naar buiten gingen. Bij Nederlanders zie je allebei de ouders langs de lijn staan. Daar begint het bij. Ik ken een jonge Marokkaanse jongen die echt goed kan voetballen, maar je ziet hem altijd zonder zijn ouders naar voetbal gaan. Ik heb een zoontje en die tien jaar oud is en ik ga altijd mee. Wat ik bij mijn zoontje nu doe heb ik bij Hakim ook gedaan. Bij het betrokken zijn, daar laten de Marokkaanse ouders veel liggen. Vooral het motiveren en het geven van zelfvertrouwen geven aan hun kinderen.

Hoe ver denk je dat Hakim zal komen Insha’Allah?

Faouzi:
Als hij doet wat ik zeg, dan haalt hij het wel haha. Structureel Europa League voetbal spelen mag ik wel verwachten van hem. Je hoeft niet zo extreem goed te kunnen voetballen, zolang je de arbeid maar verricht.

Hakim, wat denk je zelf?

Hakim:
Ik hoop Champions League en WK’s te mogen spelen. Maar daar moet ik heel hard voor werken om dat te bereiken.

Hoe trots ben je op je Hakim?

Faouzi:
Ik ben heel trots. Ik heb nooit gedroomd dat het allemaal zo zou lopen. Hij heeft er veel voor gelaten. Wat hij er voor aan de kant heeft gezet, betaalt zich nu beetje bij beetje uit. Ik zeg altijd tegen hem dat hij kan doen wat zijn vriendjes doen, vind ik niet erg. Of ja vind ik wel erg, maar als je dat doet dan wordt je net als hun. Niet dat ze slecht zijn of zo, maar dan moet je hard werken van 9 tot 5 en heb je weinig tijd over voor voetbal. Hij moet eventjes doorzetten en hard zijn voor zichzelf.

Hoe kijk jij er eigenlijk tegenaan dat je niet zo vaak met je vrienden kon omgaan? Dat je vrienden bijvoorbeeld tot laat in de avond wat deden en dat jij de volgende dag een wedstrijd hebt.

Hakim:
Ik zeg je eerlijk. Ik ben niet echt van het uitgaan. Ik hou er wel van om met vrienden te zijn en kom af en toe in een discotheek. Ik heb niet veel in mijn jeugd gemist. Helemaal niet als je in Dronten woont, omdat hier niks te doen is.

Faouzi:
Maar als je dit leventje niet had, dan was je nu net als veel van je leeftijdgenoten. Stappen, roken misschien. Je leven is heel anders. De keuze om je in een gastgezin te plaatsen, was ook een bewuste geweest. Daar zit je tussen de voetbaldenkers en hier zit je tussen alle soorten en maten.

Van waar kom jullie uit Marokko?

Faouzi:
Ik ben geboren in Tafoughalt. Ligt vlak bij Berkane. Mijn vrouw komt ook uit Berkane en mijn ouders hebben een huis in Oujda.

Was je afgelopen zomer nog in Marokko?

Hakim:
Ik ben niet zovaak meer in Marokko. De laatste keer dat ik was gegaan, was ik tweedejaars C-junior.

Faouzi:
Hij zat ook met school. Was voetbaltraining afgelopen, ging school nog door. Was zijn schooljaar afgelopen, dan begon zijn training weer. Misschien moet hij in de winter een keer gaan.

Welke voertaal spreken jullie in Marokko?

Faouzi:
We spreken ‘Chelha’. Onze Chelha is anders dan die van de berbers hier dus we worden vaak uitgelachen. Onze ouders spreken zelf Arabisch.

Hakim:
Ik heb moeite met spreken, maar ik versta alles wel.

Wie je favoriete speler aller tijden?

Faouzi:
Er zijn een hoop goede voetballers, maar waar ik respect voor had was Davids. En dat kwam vooral door zijn vechtlust. Maar de beste voetballer aller tijden, was Zidane. Trucjes zijn allemaal mooi, maar een perfecte bal vanuit achteren spelen naar een aanvaller, die uit de rug van twee verdedigers komt, vind ik net zo mooi.

Hakim:
Ook Zidane. Wie anders?

Barca/ Real?

Faouzi:
Barca. Bij Real Madrid heb ik het gevoel dat ze het beter willen doen door spelers te kopen. Bij FC Barcelona heb je dat minder. Die kopen in de jeugd en leiden ze op. Bij Real Madrid kopen ze een speler, halen ze de strik los en spelen maar. Maar Real Madrid blijft een grote club.

Hakim:
Hoe FC Barcelona voetbalt. Dat is gewoon genieten.

Wat was vroeger je droomclub?

Hakim:
Arsenal. Ik hield veel van het spelletje dat Arsenal speelde.

Bezoek je weleens de website Atlas-lions.nl? Zo ja, wat vindt je van de website?

Faouzi:
Ik moet zeggen, vroeger keek ik er niet op. Laatste tijd keek ik alleen of er berichten over Hakim op de site staan. Maar tegenwoordig lees ik ook berichten over andere spelers. Dat vind ik ook wel interessant, vandaar dat ik er nu vaker op kom. Maar mijn kennismaking met Atlas-Lions.nl was toen er een bericht over Hakim op de site verscheen. De website is goed opgezet en het ziet er leuk uit. Wat ik wel mis zijn recente wedstrijdfoto’s.

Hakim:
Ik had er vroeger ook geen weet en verstand van. Het is maar dat wat vrienden me over de site hadden verteld. Op een gegeven moment ga je dan toch op de site kijken om er achter te komen wat het is. Ik had zelfs een periode dat ik elke dag op de site keek. Nu is het wel wat minder, maar zodra ik achter de PC zit dan neem ik even een kijkje op de site.

Heb je nog een laatste woord voor de bezoekers?

Faouzi:
Naar de ouders toe: steun je kinderen in alles. Ook als het niet gaat. En aan de jeugd: Blijf hard werken. Doe waar je in gelooft en andersom. Wij Marokkanen moeten meer uit ons halen. We moeten beter ons best doen om het beste eruit te halen.

Hakim:
Ik zeg ook altijd blijf in jezelf geloven en trek niks aan van mensen die negatieve dingen over je zeggen. Wat jij denkt en hoe het beste voor jou is en de mening van je familie natuurlijk erbij, daar moet je een rechte pad uit proberen te trekken.